Io – najbliższy księżyc Jowisza z rodziny księżyców galileuszowych, odkryty przez Galileusza w styczniu 1610 roku. Obiega on swoją macierzystą planetę w odległości 421 000 km. Jego średnica to 3642 km, jest więc nieco większy od naszego Księżyca. Io jako nieliczny z księżyców posiada jednak atmosferę – bardzo cienką. Zachowuje się ona bardzo dziwnie.

Jak wiemy Io podczas obiegu Jowisza czasem przechodzi przed jego tarczą, rzucając na nią swój cień, czasami jednak również chowając się za tarczę przebywając w cieniu Jowisza.

Io posiada cienką atmosferę złożoną głównie z dwutlenku siarki, którego źródłem są aktywne wulkany. Naukowcy przy pomocy teleskopu Gemini North i jego instrumentu Texas Echelon Cros Echelle Spectrograph (TEXES) udokumentowali niezwykłe zjawisko zachodzące na księżycu. Kiedy Io przebywa w cieniu Jowisza, atmosfera ta zamarza i opada na powierzchnię tego księżyca. Kiedy temperatura na Io w cieniu Jowisza spada do -148°C, wtedy cienka siarkowa atmosfera zamarza i opadając na powierzchnię Io tworzy na niej szron.

Artystyczna wizja księżyca Io wchodzącego w cień Jowisza. © SwRI/Andrew Blanchard
Artystyczna wizja księżyca Io wchodzącego w cień Jowisza. © SwRI/Andrew Blanchard

Zjawisko zamarzania atmosfery księżyca zachodzi podczas każdego obiegu Księżyca wokół Jowisza i trwa dwie godziny. Jeden obieg Io wokół Jowisza trwa 41 godzin.

Naukowcy mają nadzieję, że dalsze obserwacje zachowań jego atmosfery pomogą w lepszym zrozumieniu tego księżyca. W trakcie erupcji wulkanów wyrzuca on masy gazów, które ostatecznie wypełniają atmosferę samej planety, a czasem nawet powodują zorze polarne na biegunach.


Źródło: astronomy.com

Dodaj komentarz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.