W marcu jak w garncu

Jeszcze 2 dni temu kiedy rano wyjrzałem przez okno okolica była przykryta 5 centymetrową warstwą śniegu. Wczoraj, jak i dzisiaj, mamy piękne błękitne niebo i temperaturę dochodzącą do 10°C w cieniu. Korzystając z tak dogodnych warunków, nie tracę czasu i oddaję się swojej pasji. Efekty przedstawiam i opisuję poniżej.

Wczoraj w ciągu dnia wykonałem obserwację Słońca. Liczbę R wyznaczyłem na R=58, natomiast liczbę SN=97. Seeing nie powalał na nogi, ale był nieco lepszy niż ostatnio.

Słońce

Wieczorem przyszła pora na innego rodzaju obserwacje. Oczywiście głównym obiektem mojego zainteresowania był Księżyc w pierwszej kwadrze. Ale zanim wszedł na obszar nieba dostępny do obserwacji z mojego balkonu, wykonałem wcześniej obserwację gwiazdy zmiennej R Lep, mirydy w gwiazdozbiorze Zająca, której maksimum jasności przypadł na 3. marca. Jasność zmiennej oceniłem na 6,2m, korzystając z map wygenerowanych przez system AAVSO. (W jaki sposób wygenerować sobie mapę okolic zmiennej, oraz w jaki sposób obserwować gwiazdy zmienne opisuję w tym artykule: Obserwujmy gwiazdy zmienne.) Gwiazda R Lep zmienia swoją jasność w zakresie 5,5m do 11,7m z okresem 445 dni. Wynik mojej obserwacji przesłałem do AAVSO. Poniżej zamieszczam mapkę okolic zmiennej R Lep wygenerowaną wspaniałym darmowym programem Nocny Obserwator autorstwa Pana Janusza Wilanda. Zamieszczam także mapkę pobraną z serwisu AAVSO, może ktoś z Was jeszcze pokusi się o obserwacje tej zmiennej?

RLep

Kliknij w mapę po pełny rozmiar

R Lep (AAVSO)

Okolice zmiennej R Lep (kliknij w mapę po pełny rozmiar)

 


Poniżej jeszcze zamieszczam wykres zmian jasności gwiazdy R Lep z bazy AAVSO (obserwacja oznaczona niebieskim krzyżykiem to moja wczorajsza obserwacja).

rlep

Wykres zmian jasności zmiennej R Lep


 

Po dokonaniu obserwacji zmiennej, przerzuciłem się na Księżyc. Powietrze niemal idealne – niewielkie ruchy w atmosferze dostrzegalne dopiero w powiększeniach powyżej 200x. Efekty na zdjęciach poniżej. Udało mi się też zaobserwować 3 zakrycia oraz jedno odkrycie gwiazdy przez Księżyc, nie byłem jednak przygotowany do rejestracji tych zdarzeń, gdyż zbyt późno zerknąłem w efemerydy.


Pierwsze zdjęcie prezentuje wygląd Księżyca w „całości”.

ksiezyc


Kolejne ujęcie to południowa część księżycowej tarczy, oraz to samo z opisanymi kraterami oraz ich rzeczywistymi rozmiarami.

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar


Kolejne ujęcie to okolice księżycowego Morza Przesileń oraz Bagna Snu.

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar


Na kolejnym zdjęciu widać Morze Jasności o średnicy 707km i powierzchni naszego kraju, a także krater Archimedes, oraz księżycowe łańcuchy górskie Apeniny oraz Alpy. Te pierwsze rozciągają się na długości 600km, te drugie 335km. W księżycowych Apeninach znajduje się najwyższy księżycowy szczyt – Montes Huygens, wznoszący się na wysokość 5,5km (na zdjęciu niewidoczny). W Alpach możemy dostrzec Vallis Alpes (Dolina w Alpach), której szerokość wynosi 10km.

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar


I jeszcze dwa fragmenty powierzchni Księżyca.

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar

ksiezyc

Kliknij w zdjęcie po pełny rozmiar


Dzisiejszego dnia pogoda również dopisuje, dlatego też zarejestrowałem kolejną obserwację Słońce.

Dzisiejsza wartość liczby R=65, natomiast SN=59.

słońce


 

Jeśli taka pogoda utrzyma się dzisiaj wieczorem to kolejny raz skieruję swój teleskop na Księżyc, więc jutro możecie się spodziewać kolejnych zdjęć.


Bookmark the permalink.